سنت حسنه وسنت سیئه ؛ مرام خوب وبد
«مَنْ سَنَّ فِی الإسلام سُنَّةً حَسَنَةً فَعُمِلَ بِها بعْدَهُ کُتِب لَه مثْلُ أَجْر مَن عَمِلَ بِهَا وَ لا یَنْقُصُ مِنْ أُجُورِهِمْ شَیْءٌ، و مَنْ سَنَّ فِی الإسلام سُنَّةً سَیِّئَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ عَلَیْهِ مِثْلُ وزر مَن عَمِلَ بِهَا و لا یَنْقُصُ مِن أَوْزَارهِمْ شَیْءٌ»۲
اگر کسی در بین مسلمانان سنت نیکویی به جا گذارد و پس از مرگ او ؛ به آن عمل کنند، اجری برابر با اجر عامل آن برایش ثبت میشود و از اجر هیچکدام کم نخواهد شد و اگر کسی سنت بدی در بین مسلمانان به جا گذارد و پس از او بدان عمل کنند، گناهی برابر گناه عامل آن برای او ثبت میشود و از گناه هیچیک کاسته نخواهد شد.
۲. الکافی، الکلینی، ج۵، ص۱۰؛ همچنین: صحیح مسلم، ج۸، ص۶۲:
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۰ ساعت 20:30 توسط سیدی
|